WAŻNE INFORMACJE

Kancelaria Cmentarza Komunalnego

Biuro Obsługi Klienta

informacja i sprzedaż grobów

pn-pt: 8 - 18

sob: 8 - 13

tel. 34 366 68 79

*

Miejski Zakład Pogrzebowy

informacja całą dobę

tel. 34 19 588

*

Cmentarz Komunalny

otwarty jest

dla odwiedzających groby

od 8:00 do 20:00.

*

KOMUNIKAT

o systemie pracy

w okresie pandemii

*

MSZE ZA ZMARŁYCH


u nas zapłacisz kartą


                 




Mowa pogrzebowa.

Często Rodziny Zmarłego pytają jak napisać mowę pogrzebową, co jest ważne i kto ją powinien wygłosić. Oto kilka wskazówek.


Laudacja to mowa pochwalna na cześć osoby, wygłaszana z okazji odniesienia jakiegoś sukcesu np. zawodowego (nadanie tytułu doktora, profesora) ale również mowa wygłaszana na pogrzebie.

Mowa pogrzebowa to typowe przemówienie podczas pogrzebu, która powinna zawierać kilka ważnych części.

Przyjmuje się, że mowy pogrzebowe wygłaszane są przez osoby znające osobę zmarłą. Zwykle jest to: współmałżonek, dziecko, rodzic, rodzeństwo, krewny, przyjaciel czy przyjaciółka, towarzysz np. pasji, jaką za życia osoba zmarła miała np. podróże, współpracownik czy nawet dobry sąsiad.

Wszystko zależy od predyspozycji mówcy i ładunku emocjonalnego.


Do mowy pogrzebowej można przygotować się w sposób bardzo przemyślany pisząc swego rodzaju skrypt i posiłkować się nim podczas wystąpienia lub pozostawić to mówcy jako swobodną zadumę nad życiem osoby zmarłej i żalu z powodu jej odejścia.

Z pewnością mowa pogrzebowa nie powinna być zbyt długa i monotonna.

Warto na początku mowy, wprowadzić zebranych w nastrój zadumy i refleksji czerpiąc natchnienie z utworów literackich, cytując fragmenty.

„Oto już jesień i pora umierać,
pożółkłe liście wiatr strąca i miecie,
drżące gałęzie do naga obdziera,
chór, gdzie sto ptaków modliło się w lecie.
Ja jestem zmierzchem dnia, który się skłania
ku zachodowi i w ciemności brodzi.
Noc, siostra śmierci oczy mi przysłania
i wkrótce z całym światem mnie pogodzi.
A jeśli kochasz, choć prawdę dostrzegniesz,
kochasz tym bardziej, im rychlej odbiegniesz

William Shakespeare, Sonet 71


Dalej, krótki życiorys osoby zmarłej. Kiedy i gdzie się urodziła, jej dokonania w życiu rodzinnym i zawodowym.

Można przytoczyć jakieś ważne dla Rodziny i samego Zmarłego wydarzenie. Jego pasje i zainteresowania, działalność społeczna. Należy wyczuć czy przemówienie powinno zawierać elementy humorystyczne o ile odpowiadałoby to sposobie bycia Zmarłego i zyskało akceptację Rodziny. Można wówczas przytoczyć jakąś anegdotę z Jego życia. Przywołamy w ten sposób wspomnienia...

Pod koniec warto wymienić najbliższych członków Rodziny którzy Go żegnają i w kilku słowach podziękować wszystkim tym, którzy towarzyszą Zmarłemu w ostatniej drodze na cmentarzu.

W imieniu najbliższych poproś o pamięć o Zmarłym i miejscu Jego spoczynku…


Krótką mowę pogrzebową można przekazać, po wcześniejszym uzgodnieniu, celebransowi ceremonii pogrzebowej. Należy zadbać by pismo było czytelne lub tekst wydrukować.


Kilka cytatów i wersów dla natchnienia:

Śmierć przychodzi cicho. Niezapowiedziana, nieproszona. Nigdy nie ma na nią odpowiedniej chwili, jest zawsze gościem nie na czas….

Śmierć jest prawdą.

„Czas ucieka choć nikt go nie goni” Czerwone Gitary

"Podaj mi rękę" - mówił anioł, a był to świt jak uśmiech dziecka blady". K.K. Baczyński: Ach umieram, umieram

"Wolno dojrzewa człowiek. Wiele mu trzeba męstwa aby się nie dać wiatrowi i rosnąć w górę i w głąb, by triumfalną zielenią zaszumieć w końcu jak dąb zwycięstwa..." K.I. Gałczyński: Pieśń cherubińska

"Śmierć jest pewna, a życie krótkie, znika ono jak dym". Św. Franciszek z Pauli.

"Nic pewniejszego od śmierci. Nic bardziej niepewnego od jej godziny". Św. Antoni z Padwy.

"Życie jest trochę jak morska podróż. Wyjeżdżamy żegnając się i płacząc z powodu oddalenia od osób nam drogich, ale oto, kiedy przybijamy do drugiego brzegu, są inne osoby, które stoją już w porcie i na nas czekają". Św. Jan XXIII.

"Pozwólcie mi iść do domu Ojca" (ostatnie słowa przed śmiercią). Św. Jan Paweł II.

"W momencie śmierci bliskiego uderza człowieka świadomość niczym nie dającej się zapełnić pustki". Ks. Józef Stanisław Tischner.

"Nie wszystek umrę". Horacy.

"Nad grobem więcej warta jest pamięci o dobrym czynie niż tysiąc pochwał". Niccolini.

Adam Franczyk